Pedalboards, Powerpointjes en een pianiste op de Guitar Heaven

22 november was het weer zover: Amsterdam Guitar Heaven. En zoals ik zelf al zei: het heet niet voor niks zo, want anders had het wel Waalwijk Guitar Heaven geheten.

Estelle Stijkel bijt het spits af

Een van de eerste mensen die ik tegenkwam was Estelle Stijkel, gitariste van Kovacs. Zij had net haar allereerste gitaarworkshop gegeven. Met PowerPoint en al. “Het was best wel spannend,” vertelde ze. Haar workshop ging over haar inspiratiebronnen, de bands waar ze doorheen is gegaan en de sounds die ze door de jaren heen heeft gebruikt. Al acht jaar speelt ze bij Kovacs. Niet normaal. Ik heb haar ter plekke uitgenodigd voor de podcast, dus die aflevering komt er aan.

Internationale bezoekers en een pianiste

Wat altijd leuk is aan zo’n event in Amsterdam: je loopt tegen de meest uiteenlopende mensen aan. Een stel uit het buitenland bijvoorbeeld, waarbij de vrouw eerlijk toegaf dat haar man “drie of vier” gitaren heeft. En hun zoon ook te veel. Ze was niet echt klaar om te betalen, maar ze was er wel bij. Herkenbaar verhaal.

En dan had je een medewerker van het Abbey Road Institute die haar gitaarspelende vriendin had meegenomen. Zelf bleek ze pianist te zijn. “Waarschijnlijk de enige pianiste op de Guitar Heaven,” zei ze. Daar kan ik niks tegenin brengen.

Het pedalboard onder de loep

Ik had zelf een workshop gegeven over de sound van John Mayer en mijn Walrus Audio-board. Maar eerlijk is eerlijk: de opnames van die dag waren niet goed genoeg om echt te laten horen en zien wat dat board allemaal kan. Dus ben ik in de Gitaarmannen Studio gaan zitten om het nog een keer fatsoenlijk door te nemen.

Alles staat op een Pedaltrain XD18 met zes rails, gevoed door de Walrus Audio Canvas Power 15. Dat ding heeft zelfs een USB-C-aansluiting, dus je iPad kan gewoon mee. Het hart is de Walrus Audio ACS1, een ampsim met zes versterkermodellen en zo’n 22 IR’s. Je kan links een Fender Deluxe draaien en rechts een Marshall. In één pedaal. Dat vind ik echt gek.

De Walrus Airchild compressor geeft net een klein liftje. De Melody EQ Drive van Mark Lettieri vervult de rol van de Tube Screamer in het John Mayer-verhaal. De Blue Note is je transparante overdrive. En samen zorgen die twee voor dat beetje haar op je toon. De J. Rockett Archer doet dan weer dienst als Klon. Het motto van dit hele board? “A little goes a long way.”

Gespeeld op de PRS Silver Sky, tussenstandje. Positie 3, de middelste pickup. Je weet wel.

Luister de aflevering

Benieuwd hoe dat allemaal klinkt, en wil je mee naar binnen op de Amsterdam Guitar Heaven? Beluister de volledige aflevering op YouTube of Spotify en zoek op Gitaarmannen. Tot de volgende!