Rudi Bults: van rododendrons tot de Fellowship of Acoustics
In deze aflevering van Gitaarmannen vertelt Rudi Bults hoe hij van tuinondernemer uitgroeide tot de grote baas van Fellowship of Acoustics in Dedemsvaart.
Soms ga je ergens heen voor een gesprek en kom je terug met een verhaal dat je niet had verwacht. Dat overkwam mij toen ik naar Dedemsvaart reed om Rudi Bults te spreken, de man achter Fellowship of Acoustics. Sponsor van het eerste uur van deze podcast, en iemand die ik eigenlijk veel eerder had moeten opzoeken.
Even tussendoor: ja, het camerashot op Rudi is niet helemaal scherp. Camera stond op fotostand, bril zat niet op m’n neus. Ik ben ook maar een mens. Als je luistert in je autootje merk je er niks van, en het doet gelukkig niks af aan het gesprek.
Van vier gulden naar een imperium
Wat mij het meest raakte aan dit gesprek is het oorsprongsverhaal van Rudi als ondernemer. Want dat begint niet met gitaren. Dat begint met rododendrons. Ja, echt. In 1993 kocht hij twintig struiken voor vier gulden per stuk bij Jan Evers in Kloosterhaar, en al op de terugweg dacht hij: die kan ik voor tien gulden verkopen. Binnen een week was alles weg. Toen honderden, toen vierduizend stuks uit België. Vervolgens een hoveniersbedrijf met twaalf man personeel en vier busjes.
Dat soort verhalen vind ik geweldig. Iemand die gewoon begint, zonder opleiding, zonder groot plan, puur op lef en nieuwsgierigheid. En eerlijk is eerlijk, het hoveniersbedrijf werd hem uiteindelijk te veel. Moeilijk betalende klanten, personeel, in de winter geen inkomsten. Dus verkocht hij de boel en zat hij thuis met zestigduizend euro en een vraag: wat vind ik nu echt leuk?
Vintage Martins als startschot
Het antwoord was gitaren. Met het motto van zijn vader in zijn hoofd (“als je het doet, moet je het goed doen”) kocht Rudi vier vintage Martin gitaren in Amerika. Geen goedkope instappers, maar gelijk instrumenten van drie, vier, vijfduizend euro. Tot zijn eigen verbazing waren ze binnen een paar weken verkocht. En nog eens. En nog eens. Toen kwamen de inruilers, moest hij zich inlezen in elektrische gitaren, groeide de voorraad van 50 naar 150 stuks, en voor hij het wist was de Fellowship geboren. Eerst vanuit die grote schuur thuis, later in de winkel die je nu kent.
De fakkel gaat over
Het mooiste vond ik misschien wel het stuk over de overdracht. Rudi draagt de zaak over aan zijn zoon Koen en dochter Laura. Niet halsoverkop, maar bewust en geleidelijk, al jaren bezig. Koen is inmiddels 29 en neemt samen met Laura de zwaardere beslissingen. Rudi is er nog elke dag, voor een taxatie, een inkoop of gewoon een kletspraatje. Maar hij laat los. En je hoort dat hij daar vrede mee heeft. Dat het goed zit.
Dat is bijzonder. Een bedrijf opbouwen is één ding. Het met vertrouwen overdragen aan de volgende generatie is iets heel anders.
Luisteren en kijken
Wil je het hele verhaal horen? Zoek de aflevering met Rudi Bults op in je favoriete podcastapp of bekijk hem op YouTube. En ja, dan zie je dat ene shotje dat net niet scherp is. Maar je krijgt er een prachtig eerlijk verhaal voor terug over ondernemerschap, gitaren en loslaten. Veel luisterplezier!
Deel dit artikel
Vond je dit interessant?
Word lid van de Gitaarmannen community en blijf op de hoogte van nieuwe afleveringen en artikelen.
Join de Community