Tommy Emmanuel speelt zonder setlist (en dat is precies het punt)

Soms zit je tegenover iemand en denk je: dit is misschien wel de beste fingerstyle speler die ooit op deze aarde heeft rondgelopen. Tommy Emmanuel was in Nederland voor een reeks shows en ik mocht hem spreken voor de show in De Oosterpoort in Groningen. Wat een avond.

Geen setlist. Nooit.

Het eerste wat me opviel: Tommy gebruikt nooit een setlist. Nooit. Hij voelt de ruimte, leest het publiek en beslist ter plekke. In Eindhoven begon hij met drie gloednieuwe nummers die hij binnenkort gaat opnemen. De avond erna in Utrecht? Daar was de zaal groot, vol, met een lichte echo. Dus begon hij langzaam, met Saltwater van Julian Lennon. Dat nummer heeft hij ooit met Chet Atkins opgenomen. Daarna Endless Road, een eigen nummer van 25 jaar geleden. Het publiek ging uit z’n dak.

Zijn lichtman Zach vraagt voor de show altijd wat het eerste nummer wordt. En dan nog een keer vlak voor het begin. Want hij weet dat Tommy toch van gedachten verandert. Tommy vertelde het met een grijns. Die vrijheid, dat is wat hem drijft.

Alles op 10, geen boost

Wat ik ook heel gaaf vond: Tommy stuurt zijn Maton-gitaren het podium op met pickup en microfoon allebei op 10. Geen boost, alles open. Mensen zeggen dan: “Het klinkt alsof mijn hoofd naast je gitaar zat.” Precies, zegt hij, daarom doe ik dat.

Maar dat vraagt wel wat. Hij vertelde hoe hij tijdens een drop-D nummer op zijn andere Maton last kreeg van feedback op de lage D en E. Wat deed hij? Even de bas terugdraaien, en aan het eind van het nummer opstaan zodat de gitaar uit de buurt van de monitors kwam. Probleem opgelost, midden in het nummer, zonder dat het publiek er iets van merkte. Dat is vakmanschap. Hij zei het zelf ook: je moet met het geluid werken, niet ertegen. Spelers die alles open gooien en dan boos worden dat het gaat ringen, die zitten altijd in de problemen.

De perfecte show bestaat niet

Het mooiste moment van het gesprek was toen Tommy vertelde over die avonden waarop alles klopt. Je improviseert, je zegt de juiste dingen, het publiek gaat helemaal mee. En dan kom je van het podium af en denk je: hoe ga ik dit morgen overtreffen? Het antwoord is simpel. Dat kun je niet. En dat hoeft ook niet. Want de volgende avond is weer anders. Hij heeft ook slechte nachten. “Ik ben een mens, geen robot,” zei hij. Soms klopt de stemming niet, soms denk je te veel. En dat vertelt hij ook eerlijk aan jonge muzikanten.

Dat vind ik zo sterk aan Tommy. Hij is misschien wel de meest technische solospeler ter wereld, maar hij praat erover alsof het de normaalste zaak is. Geen opschepperij, gewoon eerlijk zijn over het vak.

Luisteren

Wil je het hele gesprek horen? Zoek Gitaarmannen de Podcast op je favoriete podcastapp en luister de aflevering met Tommy Emmanuel. En als je op dezelfde snaren wilt spelen als Tommy: check Martin & Co. via Algam Benelux. Ik geef namelijk een heel jaar aan snaren weg. Kijk even bij de aflevering voor de details.

Tot de volgende!